فاطمه سادات ناظمی/ فیلم سینمایی «خیابان جمهوری» عنوان یک اثر به ظاهر تولید شده در گونه «سینمای اجتماعی» است که به روایت و ترسیم بدبختی و فلاکت ادامهدار انسان مسلمان ایرانی ساکن و حاضر بر بستر «خیابان جمهوری اسلامی» میپردازد. اثری با طعم «موجِ سومِ فمینیسم» (Third-wave feminism) که روایتی تکراری از تنهایی زن در جامعه مردسالار و بارداری ناخواسته و قبل ازدواج و دست فروشی زن و ... را به نحوی خسته کننده و با ریتمی کُند به تصویر میکشد و مخاطب سینمایی اثر را بجای مواجهه با یک فیلم کوتاه و یا نهایتا نیمه بلند، با اثری کش دار و سینمایی شده مواجه میسازد. اثری که با گنجاندن تک انسان «طاهر» به عنوان مدیر کارگاه خیاطی در حال اضمحلال و فروپاشی را شخصیتی در حسرت فرزند نشان میدهد که دارای زنی نازا است و برای تصاحب فرزند «آیلا» تمام تلاش خود را میکند و در نهایت این روایت الکن را با تراشیدن یک شخصیت «فردین مسلک» و کشف واقعیت در باره شوهر صیغهای «آیلا» به پایان میرساند.
|
فیلم سینمایی «خیابان جمهوری» سوای نظر از بیقیدی نسبت به وضعیت حجاب کاراکترها و ترسیم چندباره صحنههای لمس شخصیتهای مختلف زن و مرد و ...؛ اثری است که به وضوح در تقابل و مواجهه با «سیاستهای جمعیتی» گام بر میدارد و علیرغم صحنههای تصنعی و گل درشت در حمایت از فرزندآوری و در مذمت سقط جنین و ...، اثری در ضدیت با «فرزندآوری» است. اثری دارای «صحنههای اروتیتک پنهان» که مشخصا با قاب گرفتن ویژه از صحنه مسواک زدن شخصت زن اثر در مقابل آینه همراه میشود. اثری که در پایان نیز شاید برای جلب نظر شوراهای نظارتی، اقدام به تاسیس یک کارگاه خیاطی بر بستر خانهای ویرانه و با سقفی در حال فروپاشی میکند تا به این واسطه «امید» را نیز در فهرست پیامهای گل درشخود جای دهد.
|
شایان ذکر است که فیلم سینمایی «خیابان جمهوری» به کارگردانی «منوچهر هادی» و تهیهکنندگی مشترک «هانی شیرازی» با «منوچهر هادی» سومین و آخرین اثری بود که در روز یکشنبه ۱۲ بهمن، به عنوان دومین روز از برگزاری «چهل و سومین جشنواره ملی فیلم فجر» به نمایش گذاشته شد. اثری به نویسندگی «پدرام کریمی» که در «بخش مسابقه سینمای ایران» حضور یافته و «الناز ملک » در کنار هادی حجازیفر، فاطیما بهار مست، روحاالله زمانی و مرتضی شجاعی ترکیب اصلی بازیگران آن را تشکیل میدهند.



ارسال نظر